REANIMACJA WIARY

Bez pamięci, genealogii, ciągłości, zaczyna się zamęt i rozkład. I może dlatego coraz częściej grupy młodych ludzi przyjeżdżają na cmentarz po zmroku. Nie tylko, żeby zachwycić się łuną, złożoną z tysięcy świateł, igrających nad stuletnimi nagrobkami, a po coś jeszcze. Jest coś niesamowitego w tych dwóch dniach jesiennych, które przyciągają cały naród, a cudzoziemców zadziwiają i fascynują. Pamiętam film węgierskiego dokumentalisty o obchodach Dnia Zmarłych, bo to jeszcze za komuny było, a zgodnie z ich inżynierią, próbowali oni koniecznie wprowadzić pojęciowy zamęt w narodzie – zmarłych wspominano, gdy Kościół cieszył się ze świętych. I mimo tych inżynierskich zabiegów, naród zawsze 1 listopada stawiał się na cmentarzach, modlił i zapalał znicze na rodzinnych grobach. Ten upór,  trwanie, zainspirowały filmowca, który wyczuł, że jest tu drugie dno...

Jezus mówił: Do czego podobne jest Królestwo Boże i z czym mam je porównać?  Podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posadził w swoim ogrodzie.  Wyrosło i stało się wielkim drzewem, tak że ptaki powietrzne gnieździły się na jego gałęziach.  I mówił dalej: Z czym mam porównać królestwo Boże?  Podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż wszystko się zakwasiło. Ileż to razy w moim życiu, pojawiali się ludzie i czyniąc na pozór małe rzeczy myśleli, że niewiele dla mnie robią… A tymczasem, te małe ziarenka ludzkich czynów, z czasem urosły do wielkich drzew. Dzisiaj dzięki nim mogę być człowiekiem, który stara się owe ziarenka choć nieudolnie, zasiewać w sercach i życiu innych ludzi. Dlatego tak ważne jest, byśmy byli odpowiedzialni za ową wymianę dóbr w Królestwie Pana już tu na ziemi. Nie szczędźmy sił, gdyż czasami nawet najmniejsze ziarenko, posiane spontanicznie i po prostu z odruchu serca, mo...

Pan mu odpowiedział: „Obłudnicy...”  Łk 13 Zdarza się, że chcąc za wszelką cenę potwierdzić własne racje próbuje się wykazać komuś zło, którego tak naprawdę nie było, na domiar tego własną tezę usiłuje się poprzeć słowami Pisma Świętego. Wyrywając zdania z kontekstu, bądź też dopasowując je dla udowodnienia własnej teorii, wypacza się Słowo samego Boga. A może próbuje się w ten sposób zatkać usta tym, którzy upominają i zwracają uwagę, czy też krytykują? Podobnie zachował się dziś przełożony synagogi, który oburzył się, gdy Jezus zrobił coś dobrego w szabat. Uwolnił kobietę, która od osiemnastu lat miała w sobie ducha niemocy. Ślepi na dobro i miłość faryzeusze wyostrzony wzrok mieli na literę Prawa. Potrafili zręcznie nim manipulować, by udowodnić, że jedynie oni mają rację. Jezus bardzo ostro reaguje, nazywając ich obłudnikami. Czy i ja nie jestem obłudny w swoim postępowaniu? Potrafię usprawiedliwić swoje, czy też moich przyjaciół zachowania, a jednocześnie poprzeć się...

Niedziela – XXX zwykła B Samo usytuowanie sceny uzdrowienia i postać Bartymeusza mówią wiele: • MIASTO GRZECHU •   Jerycho to miasto położone w depresji. Ale nie tylko geografia dostarczyła symbolu grzechu. Niechlubna reputacja ciągnęła się za nim już od czasów Starego Testamentu. Symbol ten wykorzystywali wczesnochrześcijańscy komentatorzy widząc w nim ucieleśnienie misji Jezusa. Pan zstępuje   w sam środek grzechu   ludzkiego . • CZŁOWIEK BEZ IMIENIA   •   Bartymeusz to imię pozorne. W rzeczywistości to dosłownie “syn Tymeusza”. Bartymeusz nie ma swojego życia, tak jak nie ma imienia • Według logiki odpłaty panującej w Starym Testamencik to grzesznik, na którego   spadła kara ślepoty . • CZEKAJĄC NA MESJASZA •   Bartymeusz Jest jednak zdeterminowany. Słysząc przechodzącego Jezusa, nie daje się uciszyć. Tym głośniej woła: “Synu Dawida, ulituj się nade mną”. Nazywa ...