REANIMACJA WIARY

"Oto wyszli z płaczem, lecz wśród pociech ich przyprowadzę. Przywiodę ich do strumienia wody równą drogą – nie potkną się na niej. Jestem bowiem ojcem dla Izraela, a Efraim jest moim synem pierworodnym»."                                                                                Księga Jeremiasza

„Ciało me kruche jak powietrze latem, drżące od słońca, jasne, przezroczyste. Idę z tym ciałem, bo cóż mogę zrobić, skoro do nieba idzie się w ten sposób”

„Moja modlitwa jest modlitwą drobiny pyłu do szczytu góry”. Chcę w niej Ci Boże opowiedzieć siebie. Chcę w niej usłyszeć blask słów i ciszy.  Kolejny dzień, kolejny tydzień, lepiej lub gorzej wypełniane obowiązki, zadania, plany. Wir niedokończonych spraw, niepojętych, rozmytych w oddali zagonienia relacji. Zatrzymać się i doświadczyć Nieskończonego w kropli wody, płomyku ognia, tupnięciu nogą trzyletniego dziecka, które uczy się asertywności.  Nie przegapić....Zatrzymać się. „Ty jesteś zboczem i szczytem. Jesteś linią brzegową. Jesteś powracającą falą i pianą. Jesteś jutrzenką i zmrokiem(...) Dlatego Ty nigdy nie jesteś Tobą”... Uczę się Miłości Boga.  Chcę stawać się miłością dla drugiego człowieka. Zatrzymaj się. Popatrz w oczy, nie zmarnuj życia jednym machnięciem ręki. Droga do zbawienia wiedzie przez drugiego człowieka. Zatrzymaj się. Na cmentarzu pełnym zniczy, w modlitwie ofiarowanej zmarłemu. Podnieś wzrok i nie zaprzepaść relacji z żywym...

Duchu Święty przyjdź i zamieszkaj we mnie.  Uczyń mnie człowiekiem prawdziwie wolnym,  także od samego siebie  i natrętnego przekonania,  że wszystko zależy ode mnie. /Ewangelia 2018, wyd. Edycja Świętego Pawła/