niedziela, 28 lutego 2016

Wielki Post

"Wiara niech będzie Twoim orężem. Jej siła przenosi góry. Jej piękno otwiera niebo. Trwaj niezachwianie przy Panu. On prostuje ścieżki. Pomaga pokonać trudności.
Idź drogą, którą cię poprowadzi Bóg Ojciec. Przygotował ją specjalnie dla ciebie.
Ewangelia niechaj stanie się twoim życiem, przestrzenią spotkania z Chrystusem.
Lekarstwem, które uzdrawia twoje życie niech stanie się sakrament pokuty i pojednania. Nie bój się przychodzić do Jezusa. On w swoim miłosierdziu umiera za twoje grzechy.
Kochaj kiedy jesteś kochany, ale również wtedy kiedy cię nienawidzą. Miłość bliźniego na wzór Bożej miłości to miłość, która nie szuka swego, uczy się bezinteresowności.
I pamiętaj jak cenne jest twoje życie w oczach Boga, niepowtarzalne i piękne.


Pokonaj lęk i zaufaj Bogu, zaufaj temu, który ofiaruje ci swoje życie i nie żąda niczego w zamian.
Ostatnie chwile Wielkiego Postu niech będą czasem otwarcia na Jego miłość. Nie bój się, nawet jeśli do tej pory wybierałeś półśrodki, teraz jest czas aby oddać mu się do końca.
Stój mężnie na straży tego, co Boże w twoim życiu. Choć czasem to trudne i wymagające, nie daj się ułudzie łatwizny.
Trwaj w chwale Bożego dziecięctwa, spoglądając na krzyż i stojącą pod nim Maryję, przytul się do Boga, zanurz swoje cierpienie w Jego Miłości".


D.M. (Gazetka Parafialna "Wspólnota" nr 3(2016)

JESTEM, KTÓRY JESTEM


poniedziałek, 22 lutego 2016

Małżeńskie Drogi Krzyżowe

Krajowy Ośrodek Duszpasterstwa Rodzin opublikował „Małżeńskie Drogi Krzyżowe” – teksty do wykorzystania w osobistej modlitwie bądź w czasie nabożeństw. Teksty zostały opracowane dla małżeństw i przez małżeństwa. We wstępie do jednego z tekstów można przeczytać: „Mąż mówi do żony, a żona do męża: ślubuję ci miłość. I tak stają się bliscy Bogu, który jest Miłością, Miłością Miłosierną, i który przemierza ścieżki drogi krzyżowej ku śmierci i życiu, aby tę Miłość objawić, grzech – Miłością zwyciężyć. Dni i lata wspólnego życia małżonków połączone z trudem drogi krzyżowej Jezusa mogą być pięknym wypełnieniem ślubu miłości dojrzewającej ku miłosierdziu. Nasze rany są Jego ranami, Jego upadki – naszymi, nasze łzy – Jego łzami, Jego miłość – naszą”.
Zapraszamy do skorzystania z tych często bardzo osobistych i głębokich rozważań. Do pobrania pod adresem:
http://www.kodr.pl/malzenskie-drogi-krzyzowe.html

środa, 17 lutego 2016

(http://www.odnowa.org/wp-content/uploads/2015/03
/wielki-post2.jpg)
Minął pierwszy tydzień Wielkiego Postu.
Jak go przeżyłeś? 
Co zrobiłeś? 
Nad czym się zastanawiałeś? 
Co zaprzątało Twoje myśli?

niedziela, 14 lutego 2016

Modlitwy do Św. Walentego

Modlitwa do św. Walentego
Święty Walenty, opiekunie tych,
którzy się kochają i darzą przyjaźnią,
Ty który z narażeniem życia urzeczywistniłeś
i głosiłeś ewangeliczne przesłanie pokoju,
Ty, który dzięki męczeństwu przyjętemu
z miłości zwyciężyłeś wszystkie siły obojętności,
nienawiści i śmierci, wysłuchaj naszą modlitwę.
W obliczu rozdarć i podziałów na świecie daj nam
zawsze kochać miłością pozbawioną egoizmu,
abyśmy byli pośród ludzi wiernymi świadkami
miłości Boga.
Niech ożywiają w nas miłość, przyjaźń
i zaufanie, które pozwolą nam przezwyciężyć
życiowe przeszkody.
Prosimy Cię, wstawiaj się za nami do Boga,
który jest źródłem wszelkiej miłości i
wszelkiego piękna i który żyje i króluje
na wieki wieków.
Amen.

Oddanie się pod opiekę św. Walentego
Św. Walenty! Cieszę się z chwały, którą teraz doznajesz w niebie i czci, jaką jesteś otaczany tu na ziemi. Tobie polecam wszystkie moje potrzeby duchowe i cielesne, abyś je przedstawił Bogu wszechmogącemu. Mniej mnie w opiece, szczególnie w ostatniej godzinie mojego życia, abym za Twoją przyczyną dostąpił spotkania z Bogiem i z Tobą w społeczności świętych. Amen.

Nowenna do św. Walentego
Cześć Ci Walenty kapłanie oddaję,
za łaski i pociechy, których doznaję.
Bądź uwielbiony, dzięki Ci ponawiam,
Ciebie pozdrawiam.
Ty w smutku cieszysz, Ty duszę wątpiącą,
Pociechą wspierasz, już upadającą.
Z grzechu ratujesz i bronisz od tyrańskich
sideł szatańskich.
Bogu w osobach trzech niepojętemu,
Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu,
niech będzie chwała, przez Twoje zasługi,
w wieczności długiej.


poniedziałek, 8 lutego 2016

"Dlaczego Środa „Popielcowa”?


    "Praktyka posypywania głów popiołem wzięła się ona z chrześcijańskiej praktyki pokutnej, jaką od V w. rozpoczynano okres Wielkiego Postu, w poprzedzający niedzielę poniedziałek, a od 604 r. w środę. Miał bowiem wtedy miejsce sakrament pokuty publicznej. Był to swoisty obrzęd wypędzania publicznych pokutników z kościoła. Po odbytej spowiedzi publicznej pokutnicy wychodzili przed kościół, gdzie biskup z prezbiterami sypał na ich głowy popiół parafrazując słowa z Księgi Rodzaju: „Pamiętaj człowiecze, że jesteś prochem i w proch się obrócisz; czyń pokutę, abyś miał życie wieczne” (3,19). Po czym kropiono ich wodą świeconą oraz ich szaty pokutne, które oni przywdziewali na cały okres Wielkiego Postu. Wtedy padali twarzą na ziemię, a zgromadzony lud w kościele śpiewał nad nimi Litanię do Wszystkich Świętych; w końcu wypędzano ich z kościoła jak Adama i Ewę z raju. W X wieku do publicznych pokutników zaczęli dołączać również inni wierni zgromadzeni w kościele, którzy także uważali się za grzeszników i chcieli pokutować. Stąd Kościół (papież Urban II), wychodząc naprzeciw coraz bardziej rozpowszechniającej się praktyce zalecił na soborze w Benewencie (1091) praktykowanie obrzędu posypania głów popiołem w środę rozpoczynającą Wielki Post wszystkim wiernym. Praktyka ta następnie przyjęła się w całym Kościele od 1099 r.; wtedy też sama środa przyjęła nazwę Środy Popielcowej. 
      Sam popiół według żydowsko-chrześcijańskiej tradycji symbolizuje znikomość, przemijalność, śmiertelność, żałobę, ból i ułomność życia ludzkiego; choć z drugiej strony, w związku z Chrystusem jest on też znakiem oczyszczenia, odrodzenia i zmartwychwstania, jako że Bóg stworzył człowieka z prochu ziemi i odrodził go w Chrystusie do nowego życia. Stąd nieprzypadkowy dobór słów towarzyszących posypaniu głów popiołem: „prochem jesteś i w proch się obrócisz”, lub zachęta do nawrócenia w Chrystusie, by otrzymać nowe życie łaski". (ks. Ryszard Groń, Katolik, Luty 2012)